Każdy eksponat to osobna opowieść o twórcach, stylistyce epoki oraz o technikach
dekoracyjnych i produkcyjnych. Na pierwszy ogień – forma nietuzinkowa i od razu przyciągająca uwagę, czyli patera „kapelusz”, wzór nr 287. Zaprojektowana przez Jana
Sowińskiego i zatwierdzona przez Komisję Selekcyjną w 1958 roku, wyróżnia się
charakterystyczną, głęboką formą z wąskim dnem i szerokim „otokiem” przypominającym
rondo kapelusza. Właśnie dzięki tej nietypowej sylwetce zyskała swoją wdzięczną nazwę.
Dekoracja to dzieło Elżbiety Piwek Białoborskiej – abstrakcyjno-geometryczny układ linii i
kropek w odcieniach zieleni. To przykład popularnego wówczas podejścia do zdobnictwa, w
którym lekkość formy łączono z odważną, nowoczesną ornamentyką. Zastosowane zdobienie
typu „kora” dodaje całości strukturalnej głębi.
Zapraszamy do obejrzenia patery z bliska podczas wizyty w Skarbcu Fajansu – na żywo jej
kształt i dekoracja robią jeszcze większe wrażenie.
